Yazar:
Cemal Safi
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
1 Nisan 2019
İlk Yayın Tarihi:
Aralık 2011
Yayınevi:
Beste Yayınları
ISBN:
9786054245154
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
︎ ϟ V U R G U N ︎ϟŞiir
Şiir,insanın tecrübelerini yansıtan bir ayna gibidir. Gerek insani ilişkiler noktasında, gerek hayat serüveninde, insanın hissetiği duyguları okurlara yansıtır ve okurların ruhunda anlam bulur. Şair bu aynalamayı bazen kendi tecrübelerinden, bazen gözlemlerinden süzerek anlatır.
Cemal Safi'nin Vurgun Kitabı, bir şiir kitabı olmanın dışında, bir tutam biyografi içeren,bir tutam gözlem içeren şiirlerden oluşuyor. En belirgin temalar olarak ihanet, ayrılık ve aşk işleniyor. Kitabın isminin 'Vurgun' olması da,bu sebepten olabilir diye düşündüm.
Halk şiirinin duyguları sağaltan(iyileştiren) bir yönü var. Modern şiirde,satır aralarındaki anlamlar,dizeler duyguyu düzenleyerek sağaltmamıza yardımcı olurken,halk şiirinde duygular bellidir ve ne hissediyorsak direk o dörtlükle duyguyu konuşturabiliyoruz. Ama ben modern şiirin,imge ve metaforlarla zihinsel kazıya sebebiyet vermesini de seviyorum .
Şiirde geçen temalardan bir çoğu
i h a n e t duygusuna yönelikti. İhanet sadece bir eylem değil,güveni ve inancı yakıp yıkan, önü durdurulamaz bir ateş gibidir bence... Yangından sonra kalan siyah isler gibi, o kişiye duyulan güven ve inanç da, kalpte siyah bir leke gibi kalır. O duygular artık yanmıştır, geri dönüşü yoktur. Hâlbuki güven ve inanç bir servet gibidir. Birliktelik bu güzel hislerle beslenir ve bereketlenir. İhanet ise iflasa uğramış gibi, tüm serveti silip süpürür. Ve şairin dediği gibi "Sen benim gönlümün servetini tükettin.." dediği noktaya gelinir. Şair, ihanetin acısıyla, öfkesini, hayal kırıklığını haykırır.
Şiirde fazlasıyla bahsedilen diğer bir tema a y r ı l ı k ise, insan ruhundaki kırgınlığı ve hüznü göz önüne seren önemli konulardan biridir. Birbirinden renkli geçirilmiş, birlikteliğin mührü olan anılar, kalpte yer edinir. Her
En çok alıntı yaptığım ve onlarca şiire işaret koyduğum tek kitap. Almalı ve okumalısınız. Net!
"Ağlarsan, matemin yağar geceme,
Gülersen mehtabın doğar geceme,
Lâle devrin geldi gönül bahçeme,
Senden gayri çicek girmiyor Ayşen..."
Ruhun şad olsun, büyük şair! Cemal Safi
Cemal Safi
Bazı şiirler vardır, sadece yazılmaz…Yaşanır, susulur, içe atılır en sonunda bir şairin kaleminde dile gelir.İşte Cemal Safi'nin Vurgun'u da öyle bir şiir…
Aşkın en dokunulmaz, en sarsılmaz hâlini, bir gidişin ardından kalan yıkımı öyle incelikle anlatıyor ki, insan ne desin bilemiyor.
Okudukça kendi kalbinden bir şeyler buluyor;
Susmuş cümlelerini, yutkunmuş hayallerini, dile gelmeyen sitemlerini…
Bu şiir, ne yüksek sesle ağlayan bir kalbin şiiri…Ne de bağır çağır yazılmış bir ayrılık hikâyesi.
Bu şiir, sessizce içi kanayan bir insanın,
duasını bile sevdiğinin ardından eden bir yüreğin fısıltısı.Bir dua kadar sade, bir beddua kadar yakıcı...
“Gözlerim uykuyla barıştı sanma” diye başlıyor Safi…
Uykusuzluk değil bu.Bu, gözlerini bile dargın eden bir yarım kalmışlık.Gideni affetmemiş geceler var bu şiirde.Gideni beklememiş sabahlar…Ve geride kalanın her nefesinde birer birer tükenen umutlar.
“Ben de bir zamanlar sevildim amma”
Ne kadar çok şey gizli bu dizede.
Bir zamanlar…
Yani artık değil.
Artık yok, eksik, bitik, yarım…
Ve şimdi, hatıralar bile mahcubiyetle bakıyor ardına.
“Manavgat denilen çağlayan bile / Benim gözyaşımdan durgun sayılır” diyor ya…
İşte orası şairin kendini açtığı en derin yer.
Kelimeler artık mecaz değil, bizzat yaşanmışlık oluyor orada.Koca bir nehir, bir insanın içinden dökülenle kıyaslanıyor.Sizin de bu dizeyi okurken gözleriniz nemleniyorsa, bil ki siz de yarım kalmış bir sevdayı içinde bir yerlerde hâlâ taşıyorsuuz.
Ama şiirin asıl kıyamet yeri sonu:
“Seninle cehennem ödüldür bana / Sensiz cennet bile sürgün sayılır.”
İşte aşkın en keskin hâli bu…
Seven için ödül artık cehennem bile olsa,
gönlünde o varsa razı olur her yanmaya.
Ama onun yokluğu…Cennet bile olsa, bir yabancı diyar…Bir sürgün kampı gibi soğuk,
Cemal Sâfi ! Muazzam bir söz yazarı, şair... Orhan Gencebay'ın Orhan Baba olmasındaki en büyük etken. Hele Türk müziğindeki bir çok parçanın söz yazarı.
Şiir kitabı olarak değerlendirirsek mükemmel bir şair. Dörtlüklerin hepsi uyumlu, kafiyeli. Hepsinin bir duygusu var. Kahır, sitem, aşk daha doğrusu tam bir arabesk tarzda yazılmış gel beni bestele diyen şiirler.
Arabesk dinlerken diyoruz ya " Ulen bu hangi kafayla yazılmış, kim yazmış, nasıl bir duyguyla yazmış? " işte onu yazanlardan birisi Cemal Safi.
Duygular, uyum, ahenk mükemmel. Orhan Gencebay'ın ön sözü ile başlıyor. Sön bölümlerde ise kimlere ithaf edildiyse onlara ait dörtlükler var.
Çoğu şiiri gerek sesinden dinleyerek, gerekse Gencebay'ın şarkıları ile bitirdim. Tavsiye ederim, çok güzel ve eğlenceli bir eser oldu benim için.
Şiir bunu hak etmedi :(İnceleme
Kimi tezatlar şairi olarak biliriz?
Abdülhak Hamit Tarhan’ı mı?
İşte bu büyük bir yanılgı.
Belki de Abdülhak, içindeki duygu çeşitliliğine değinmek istemişti. Ama tezat diyorsak eğer akıllara bi çelişki gelmeli. Yazıların konusundan çok şairin kendi ile olan çelişkisi ¿
İşte Cemal Safi burda söz sahibi.
Bi insanın kendi ile çelişmesi başlı başına bir trajediyken, bir şairin yazılarında bu trajediyi barındırması ise trajikomik!
Kitabı okurken aslında konuların bölümlere ayrıldığını fark edersiniz. Başlarda karışık konular mevcut ancak ilerledikçe aynı konuların art arda olduğu aşikar. Örneğin; sevdiğine olan aşkı bi bölüm, sevdiğine olan üzüntüleri bi bölüm, yakarışları bi bölüm vesaire… kitap akışı bu şekilde. Ancak son 7-8 sayfaya kadar kadın anlatılırken, son sayfaların dinî şiirlere ayrılmış olması oldukça saçmaydı. Şu şekilde; bir yandan aşkına tapan bir şairi okurken diğer yandan tapılacak tek varlığın yaratıcı olduğunu okuyorsunuz. Örnekleyelim;
Cenneti müjdeler, ibadet bekler
şeytanın taptığı ilahi gözlerin. s-180
…
Ezel vardın, ebed varsın sen ya-Hayy
Şirk koşanın vay haline, vay!vay!vay! s-195
Bi başka örnek;
Feleğe isyanım arttı gitgide s-170
…
isyankarı rüsva ettin ya Hafid s-197
Sayın Cemal, varsa eğer din hassasiyetin bir başka kitapta dile getirebilirdin.
Ki burda da şöyle bi şey vuku buluyor;
Mesele duyguları dile getirmek değil, mesele bir şeyler yazmak. Ben okurken şunları hissettim;
Yazar tamamen kafiye aramış ve cümlenin geri kalanını doldurmuş. Okuduğum şiirlerin hiçbirinde duygu hissetmedim (ve belki de olmadığı içindir).
Hatta yazar, keşke şair olmasaydım diye bile yakınıyor. Aslında şair değil besteci olsaymışsın daha sağlıklı olurdu şiir açısından.
Çünkü şiir şiir olalı , manâdan uzak kalmayı böyle hak etmedi.
Elbette akıllara şu
Abdülhak Hamit Tarhan’ı mı?
İşte bu büyük bir yanılgı.
Belki de Abdülhak, içindeki duygu çeşitliliğine değinmek istemişti. Ama tezat diyorsak eğer akıllara bi çelişki gelmeli. Yazıların konusundan çok şairin kendi ile olan çelişkisi ¿
İşte Cemal Safi burda söz sahibi.
Bi insanın kendi ile çelişmesi başlı başına bir trajediyken, bir şairin yazılarında bu trajediyi barındırması ise trajikomik!
Kitabı okurken aslında konuların bölümlere ayrıldığını fark edersiniz. Başlarda karışık konular mevcut ancak ilerledikçe aynı konuların art arda olduğu aşikar. Örneğin; sevdiğine olan aşkı bi bölüm, sevdiğine olan üzüntüleri bi bölüm, yakarışları bi bölüm vesaire… kitap akışı bu şekilde. Ancak son 7-8 sayfaya kadar kadın anlatılırken, son sayfaların dinî şiirlere ayrılmış olması oldukça saçmaydı. Şu şekilde; bir yandan aşkına tapan bir şairi okurken diğer yandan tapılacak tek varlığın yaratıcı olduğunu okuyorsunuz. Örnekleyelim;
Cenneti müjdeler, ibadet bekler
şeytanın taptığı ilahi gözlerin. s-180
…
Ezel vardın, ebed varsın sen ya-Hayy
Şirk koşanın vay haline, vay!vay!vay! s-195
Bi başka örnek;
Feleğe isyanım arttı gitgide s-170
…
isyankarı rüsva ettin ya Hafid s-197
Sayın Cemal, varsa eğer din hassasiyetin bir başka kitapta dile getirebilirdin.
Ki burda da şöyle bi şey vuku buluyor;
Mesele duyguları dile getirmek değil, mesele bir şeyler yazmak. Ben okurken şunları hissettim;
Yazar tamamen kafiye aramış ve cümlenin geri kalanını doldurmuş. Okuduğum şiirlerin hiçbirinde duygu hissetmedim (ve belki de olmadığı içindir).
Hatta yazar, keşke şair olmasaydım diye bile yakınıyor. Aslında şair değil besteci olsaymışsın daha sağlıklı olurdu şiir açısından.
Çünkü şiir şiir olalı , manâdan uzak kalmayı böyle hak etmedi.
Elbette akıllara şu
Kordergikitapokumakulübü ile Şubat Ayı içerisinde okuduğumuz kitabımızdı. Başarısı tartışılmaz bir şair olan Cemal Safi bende güzel bir farkındalık yarattı. Şiiri severim, lise yıllarında karalardım bir şeyler. Fakat hiç kitap olarak alıp baştan sona bir şiir kitabı okumamıştım. Şiir kitaplarım da var elbet ama elime geçtikte rastegele birkaç şiir okur kapatırdım. İlk defa roman okur gibi şiir kitabı okudum. Bu aslında kitap grubunun bana kattığı güzelliklerden bir tanesi. Ocak ayında “Semaver” i okumuştuk. Yine kısa hikaye kitaplarından uzak duran ben, grupla okuduğum bu kitaptan aşırı keyif almıştım. Her edebiyat severin kitaplığında olması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Cemal Safi kullandığı hece ölçüsü ve tamamen Tükçe kelimelere bağlı kalışı, şiirlerini anlaşılır ve akıcı kılıyor. Birçok eseri ise şarkı sözü olarak bestelenmiş ve aslında tanıdığımız sözler. Özellikle Orhan Gencebay tarafından bestelenen şiirleri yıllardır dilimizden düşmemiş. Okuyunca şaşırıyor insan. Kitabın sonunda ki dini içerikli şiirleri de dikkat çekici. Şiddetle tavsiye ediyorum
Güzeldi
Vurgun, Git, Ya Evde Yoksan gibi bestelenen şarkıların şairi meğer Cemal Safi imiş. Bu kitaptaki şiirleri okurken tanıdık şarkıların sözlerine denk gelmek büyük bir keyifti.
Şairlere laf söylemek hoşuma gitmiyor. Belki de şiirlerinin anlamını, duygusunu 5-6 sene sonra daha iyi anlayacağım. Şuan için düşüncem “Vurgun” , “ Ya Evde Yoksan!” Ve “Git “ dışında beni büyüleyen şiiri olmadı. Başlarken daha büyük bir heves vardı içimde.
Cemal Safi'nin bendeki yeri çok ama çok ayrı. Şiir okurken başı döner mi insanın? Vallahi Cemal Safi şiirlerini okurken başım dönüyor, mest oluyorum. Öyle bakma sevgili, yapamadığını Cemal Safi şiirleri yapıyor...
Neyse... Muhteşem bir hatıra gizli bu kitapta. Elbette bilenleriniz vardır, bu kitabın kirli beyaz karton kapak ve beyaz sayfalı baskısı da mevcut. Bu anekdot şimdilik şöyle dursun.
Yıl 2014 yahut 2015 ve bende muhteşem şiir yangını. Dumanım Safi hududunda tütüyor!
Beylikdüzü Tüyap kitap fuarının açılmasını bekliyorum.
Açıldığı gün stantlara 4 kişi ile dadandık ve "Vurgun" kitabını, yani mezkur kitabı arıyoruz. Hangi yayından çıktığını bilmediğimiz için gördüğümüz her stantta umut bileyliyoruz.
Toplamda 3 gün artarda fuarda kitabı aramıştım. İnat bu kardeşim. Bırak şimdi internet siparişini falan. Fuarda gezme keyfinide sol cebine koydummuuu oh!
VurgunEdebiyat
VURGUN
_____________________________________
Gözüm,gönlüm şâhit olmadı alemde senden âlâsına…
Bir Cemal Sâfi “VURGUN”luğunda buldum cümle aradıklarımı…
Şiir ihtimam ister…
Şiir meşakkat,şiir ilgilerin en özelini ister…
Bir tane mi doldurma şiir yazmazsın
Bir tane mi sayfaları tamamlama gayreti yansıtmazsın…
Sâfi adıyla başlayan şiirin en saf halini,bir başkent ruhunun paydaşlığında tattım…
Ömrüm,idrakim seninle çağdaş olmaya yetsin ne çok isterdim…
Mirasın Mirasımdır…
Bulduklarım Aktaracaklarımın nişanesi
Ruhuna Fatihaların en güzelidir…
Türk Şiirinden Lafzın geçmeden bahsetmek zulümdür hakikate…
“Sana Olan Hayranlığımdandır,Şâirliğine yanmışlığım…
Şâirliğimin iflah olmaz zaafıdır Sâfi’ye Kanmışlığım…”
(A.T.A)
Yazar Hakkında
Cemal SafiYazar · 4 kitap
Cemal Safi, Türk şairdir.
Cemal Safi 1938 yılında Samsun'da doğdu. Babası merhum Mehmet Safi, annesi merhume Ayşe Safi'di. Öğrenimine Sakarya İlkokulu'nda başladı. Samsun Sanat Okulu' nun Torna Tesviye bölümünden mezun oldu. 1959 yılında ailesiyle Ankara' ya taşındı. 1971 yılına kadar o dönemde sahibi oldukları Büyük Otel' de babasının yanında çalıştı.
Cemal Safi evli ve üç çocuk babasıdır. İlk şiirlerini Orhan Gencebay besteledi. 1990 yılında, Rüyalarım Olmasa, 1991 yılında, Vurgun adlı bestelerin güftekarı olarak iki yıl art arda yılın şairi seçildi. 1990 yılında müzikli bir şiir kasedi çıkardı.Türk Dil Kurumu tarafından Türkçeyi en etkin ve güzel kullanan şair olarak ödüllendirildi.
Eminescu madalyası başta olmak üzere defalarca Hürriyet'in Altın Kelebek, Milliyet'in Yılın En Sevilen Şarkıları birincilik ödülleri ile TRT'nin Yılın Şair'i gibi sayısız ödüle layık görüldü.
Şair, yaz aylarını geçirmekte olduğu Akçay'da her yıl Akçay Şairler ve Bestekârlar Festivali'ni organize etmiştir. Tek Hece - Aşk şiirleri ile tanınmaktadır.Rüyalarım Olmasa ve Vurgun adlı şiirleriyle 1990 ve 1991’de yılın şairi seçildi. Her yıl Akçay Şairler ve Bestekarlar Şenliğini düzenleyerek şiire olan katkısını sürdürmektedir. Şiirlerinin bir bölümünü topladığı, Vurgun (1978), Sende Kalmış (2000) ve Kıyamete Kırk Kala (2002) ve Ya Evde Yoksan (2008) adlı kitapları yayımlandı.
17 Nisan tarihinde Ankara'da vefat etmiştir.
