Kimsenin kahrını bu kadar çekmeye,
gerek var mıydı?
Oysa dağlara çıkıp bağırmalıydık beraber!
Sustu dudaklar,söylenmez oldu beyitimiz,
Şimdi en önemli olan mühim üstü mühim,
bizi bulmalı diye beklemek yok!
Kızarmış yanaklar mı kaldı artık
insanlara şiir yazacak günleri,
kim özlüyor, benim kadar,
bilmediğim kelimeler bana farz mıdır?
Karakterleri kaç paraya satılmış
yorganları kesik kesik onların,
tecrübesi olmayan avcılar,
sakat bırakır hayvanları
Umut deniz gibi olsa da, insan,
yüzmeyi sevmiyorsa,ne anlamı vardır,
koca koca balıkları görmeyi isteyen,
bir kendimim belkide,
yosun tutmuş taşları,mercanları merakım
kimse demiyor nerelisin diye bana
Sormalarının bir manası da yok zaten
Lüzumsuz defterler var ellerinde,
kara kalemle kırmızı sözler yazmışlar,
ateşleridir onların,insanı öldüren,
barut tozlarını dökerler,fırlatırlar