Metin Alan

İnsanlar sizin gölgenizi bile, menfaatsiz sevmez...
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
kimsenin...
Kimsenin kahrını bu kadar çekmeye, gerek var mıydı? Oysa dağlara çıkıp bağırmalıydık beraber! Sustu dudaklar,söylenmez oldu beyitimiz, Şimdi en önemli olan mühim üstü mühim, bizi bulmalı diye beklemek yok! Kızarmış yanaklar mı kaldı artık insanlara şiir yazacak günleri, kim özlüyor, benim kadar, bilmediğim kelimeler bana farz mıdır? Karakterleri kaç paraya satılmış yorganları kesik kesik onların, tecrübesi olmayan avcılar, sakat bırakır hayvanları Umut deniz gibi olsa da, insan, yüzmeyi sevmiyorsa,ne anlamı vardır, koca koca balıkları görmeyi isteyen, bir kendimim belkide, yosun tutmuş taşları,mercanları merakım kimse demiyor nerelisin diye bana Sormalarının bir manası da yok zaten Lüzumsuz defterler var ellerinde, kara kalemle kırmızı sözler yazmışlar, ateşleridir onların,insanı öldüren, barut tozlarını dökerler,fırlatırlar
Duygu ve Düşünce
Burası da insta gibi olmuş
Kur'an Hem uluhiyetin azamet-i haşmeti haysiyetiyle, başlarında bazen şifre bulunan bir muhabere mecmuasıdır. İşârât-ül İ'caz
Sayfa 12
Din
Belki birgün gelirsin Yollarımız karşılaşır Seni görmek bir ümittir Bilmek görmek herşey Anlatır seni her zaman Ben karışan yollarımı Sende tamamlarım en doğruya Bir fincan kahve içsek Herşeyimiz düzelir Ben karda yürürüm Yolları açar sana göstermek için Bir damla su ile Herşeyin olmuş bedenimde Sen ile sen olmak istesem Ne dersin bilmem geldim Olması gereken nedir bu hale Bir damla işte Yağmur damlası gibi toprağa varan Umutsuzluk kervanında Kerbelada ümit ile konuşmuş Geçmişin zerre zerre kahrını çekerek Geleceğe yar olmuş bir canım Bilemedim bulamadım senin gibisini Ben karanlıkta yıldız aradım En güzel gezegende seni bağırarak Doğruyu sancıladım Ve on tabeladan Dağdan sen geldin En yükseğe çıktım Geri dönderek