Kimseyi kimseyle karıştırma
Bir bulut olur çöker üzerine
Sen seni bulamaz iken
Yağmurlarla seni öğretir
Rahmettir güçtür bil
Seni yalnızlık sarayından çıkardı
Güneşi gördün de ağladın
Şaşkınlığın parıltının çarpmasıydı
Bulamadığın soruların cevaplarını
Sorunun soru olup olmadığını sorgula
Belki umut edilen o sorular değil gerçek bir sorgulamadır
Kendini ara en önemlisi kendini ara
Bak o zaman neyi bulacaksın
Ben buldum demiyorum
Ben de aramaktayım aranması gerekeni
Zaten bizi Yaratan doğruyu hep gösterir
Perdeler renk renktir
Biz konuşmaların rengini tam anlayamayız
Kim doğruyu söylemişse ateşten bir parçayı gösterdi
Fakat bu öldüren ateş değildi
Nurdaki nar idi
Sen kendini bul
Bak o zaman neler olacak
Kolay olmayacak farkına var
Güneş gecenin ardından doğar
Burası dünya yakar da soğutur da
Bana soru soruyorlar
Bazen cevap veremiyorum
Ben hüküm vermiş hükmün sahibi değilim
Fakat bir emirim
Ben buraya birşeyler yazmak istiyorum
Nasıl oluyor da insan bu kadar mükemmel yaratılmışken hata yapıyor ve vicdanlı ise azabını çekip insan kalmaya çalışıyor. Bu bazen çok zor bir durum yani içe tasannu karışınca mı oluyor? Yalnız kalınca nasıl ve neden gam kasvet çöker de insan bir anda kafasında hayaller kurar o duygudan kurtulmak ister fakat o fikirlere dokunmayınca güzel. Farklı olmak, yalnızlığı sevdiğini farkedersen mi güzel. Bilerek değil gerçekten çok yorulur bazen bilerek çok yorulur insan en ağırı kalbinin sancıları
Ben neden yalnızım
Şu cevap belki doğrudur
Mutlak Yalnız seni seviyordur belki