Metin Ester

Metin Ester
@Metinestr
İstanbul
18 Temmuz 2000
353 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
metinestrr
Maskeli balo
Bir balo bu, Maskeli balo! Şıkır şıkır giyinmiş tüm davetliler, Parıldıyor ellerindeki mücevherler. El ele tutuşmuşlar, Maskelerinde devasa bir gülümseme, Herkes herkesi seviyor, Herkes kıymetli ötekinin nazarında! Birisi çıkarıyor maskesini bir sessizlik anında, Yüzünün dalgalarında alabora oluyor tüm hüzün gemileri, Elleri bomboş, Ve elleri kopuk tüm parmaklarından… Bir yana dönüyor — dostluk ve ihanet yan yana Öbür yana dönüyor — aşk en umulmaz kucaklarda Önünde dikilip duran — diğerkâmlık siluetinde bir devasa bencillik Ardında, ardı sıra dizilmiş — yalanlar, dolanlar, daha neler neler… Tutup maskesini olanca gücüyle fırlatıyor davetlilere, “Ben buradayım tüm gerçekliğimle, tüm acılarımla, İşte buradayım kopmuş parmaklarımla!” Sözlerini haykırıyor sağır kulaklara, Haykırışın yankısı dolaşıyor salonu boydan boya, Dönüp vardığı yer, yine maskesizin dudakları…
Tanıdık geliyor mu?
Başım çatlıyor, yorgunum, üzgünüm ve tek sığınabileceğim şey kitaplar…
İşte
“İşte yüreğim, işte ben Yenilmişiz yeniden. Bu kaçıncı dem? Kaçıncı matem? Huzur görmedi tek bir gecem. İşte sokaklar boş, ruhum sarhoş. Dünya ve ben başbaşayız, aramız epeydir mayhoş.”
Güzel günden arda kalan…
Firuze’ye veda
Merhaba Firuze Karanlık bi denize karşı oturdum, seni düşünmekteyim. Neredesin, nasılsın, kimlerlesin? Ben gecenin karanlık örtüsü altında saklanırken, Sen kim bilir hangi güneşin aydınlattığı yerdesin. Parmak izlerini döndürüyorum parmak uçlarımda, Seni düşünüyorum… ne kadar yakınsın bana, ne kadar öyle, Yine de uzaktasın kilometrelerle. Bir merhaba sıcaklığında buluşmak isterdim seninle, Karanlığımdan yıldızlar toplayıp, avuçlarına dökerdim. Merhaba Firuze ve hoşça kal Gün ışığın eksilmesin pencerenden, Yüzün gülsün, gül yalnızken bile, Ve sen gül ki, kahkahaların uzaklardan umut olsun bana. Keyfince güzel, keyfince huzurlu geçsin günlerin. Yinede bir gün ansızın aklına geleyim, Zihnim zihninle buluşsun. Bu adına son şiirim, hoşça kal, Elbet bir rüzgar, bu şiiri kulağına fısıldar.