Merhaba Firuze
Karanlık bi denize karşı oturdum, seni düşünmekteyim.
Neredesin, nasılsın, kimlerlesin?
Ben gecenin karanlık örtüsü altında saklanırken,
Sen kim bilir hangi güneşin aydınlattığı yerdesin.
Parmak izlerini döndürüyorum parmak uçlarımda,
Seni düşünüyorum…
ne kadar yakınsın bana, ne kadar öyle,
Yine de uzaktasın kilometrelerle.
Bir merhaba sıcaklığında buluşmak isterdim seninle,
Karanlığımdan yıldızlar toplayıp, avuçlarına dökerdim.
Merhaba Firuze ve hoşça kal
Gün ışığın eksilmesin pencerenden,
Yüzün gülsün, gül yalnızken bile,
Ve sen gül ki, kahkahaların uzaklardan umut olsun bana.
Keyfince güzel, keyfince huzurlu geçsin günlerin.
Yinede bir gün ansızın aklına geleyim,
Zihnim zihninle buluşsun.
Bu adına son şiirim, hoşça kal,
Elbet bir rüzgar, bu şiiri kulağına fısıldar.