Metin
@Metmaj7
6 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Geçmişe nazaran şimdi daha çok edebiyata kaptırmış hissediyorum kendimi. Ne edebiyat fikri ne de edebiyat eserleri ağlatır beni. Beni asıl gözyaşlarıma boğan şey, zihnimizi güzelleştirme arzusunun asaleti ve bitmek tükenmek bilmeyen çabamız. Ancak gözyaşlarımı kimseler görmeden silmem gerek çünkü böyle ağlamak bir Yamato danshiye yakışmaz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgili anne,
Öğrenci muafiyetlerinin feshedildiğini öğrendiğimde öleceğimi biliyordum. Haberin yayılmasıyla ferahlamaya benzer bir duyguya kapıldım. Bu aylar boyu bekleyiş ve bilinmezliğin nihayet kesinlik kazanması, ölümle sonuçlanacak olsa bile sevindirici! Artık önüm açık ve ben de aklımı sürekli meşgul eden kimliğini bulma, toplum ve bireysellik, totalitarizm ve hür irade gibi hayatın metafiziksel yanına dair tüm o aptalca şeyler hakkında endişelenmeyi bir kenara bırakabilirim artık. Tüm bu fikirler, ölümün kesinliğiyle yüzleşince gerçekten önemini yitiriyor.
Bütün çocuklar ebeveyninin akıl sağlığından endişe duyar mı? Bugünkü toplum anlayışına göre, anne ve babaların yetişkin bireyler gibi davranmaları ve çocuklarına göz kulak olmaları gerekir fakat çoğu zaman bunu tersi olur. Doğruyu söylemek gerekirse hayatım boyunca gerçekten yetişkin diyebileceğim kadar olgunlaşmış bir büyükle pek karşılaşmadım. Bu belki de Kaliforniya'da yetişmiş olmamdan ve oradaki arkadaşlarımın anne ve babalarının olgun insanlar gibi davranmamalarından kaynaklanıyordur. Hepsi de terapiye gidiyor, kişisel gelişim için çocuklarına zorla aşılamaya çalıştıkları şu çılgın teoriler, diyetler, vitaminler, hayaller, ritüeller ve ilişki kurma yetenekleriyle geri dönüyordu.
10/10
3 günde okudu
·2025 1. kitabı
Titreyen
ve
parçalanan yürek
Bir gece daha
Söylenmek istenen söylenmeyen
gırtlakta takılıp
kalan
boğuk
bir hece daha.
