.e

SÖZ yazılsam ayrılığın menziline söz nereye uçar yalnızlık nereye sensiz nereye acılar nereye uçar gökyüzü ses nereye uçar öyle sevmişim ki seni ölüm nereye bensiz Refik DURBAŞ
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
SÜNGÜ İşte akşam tenimi geren kıyısı yüzümle çağdaş makinesini sürerdi petrolün kanımda biriktiren çiçeği dolardı ekmeğime kuş olur boyardım ormanı çünkü azalırdı sömürgesi çünkü o hiç orman olmamıştır rüçhanın anlattığı bu işte geldim yangın yüzü odalardan sürgün döllere bırakıp aşkı makinelere şimdi pençemi süngüleyen etimde o kalın çark sesi diyorum ki gerçekse eğer dönmeliyiz artık isyan etmeliyiz bakın nasıl mermiliyorum alnımı paslı mazotuna göğün çünkü azalırdı sömürgesi çünkü o hiç gök olmamıştır rüçhanın anlattığı bu Refik DURBAŞ
Şiir
RESİMLİ KÜÇÜK İLANLARDAN Acının çeyizini işleyen kızlarla mektuplaşacağım şiiri çalınmış, emeği yetim, aşkı ıssız olan yazmasın. Refik DURBAŞ
Şiir
Biri Refik öteki DURBAŞ aslında..
PUSULA Annemin öldüğü yaşı çoktan geçtim suyun vefası ve acılar -bir de gökyüzü çocuklarım olsa da Babamın öldüğü yaştayım artık gurbeti sıla, sılası hicran Bir de yalnızlık arkadaşım olsa da Rüzgârlar yazsın aşkımı Ama gönlüm hâlâ oğlumun âşık olduğu yaşta -sevdanın pusulası anılarım olsa da İki güvercin ey ömrüm yılların omuzuna tünemiş biri hayat, öteki ölüm yaşadığım olsa da Biri Refik, öteki Durbaş aslında Refik DURBAŞ
Şiir
OĞLUM ÖLÜM Tenim kurudu hasretinden sulara adamıştım senin sulardan narin bedenini gözümde yaş kurudu oğul Göklerin poyrazına bağışlamıştım senin ölümünü, benim ecelimi bağrımda taş kurudu oğul Ateşin rahminden çalmıştım benim ihtiyarlığımı, senin sevdalara kurban ömrünü yaşmağımda kan kurudu oğul Vazgeçtim ben ecelimden sen de gel vazgeç bugün olsun hayın ölümden, zalım ölümden canevimde can kurudu oğul Refik DURBAŞ
Şiir