.e

KAR ALTİNDA BİR SABAH Ağzında yasın gülleri tuğladan çocuklar döküyor kar altında bir sabah toprak kokuyor nefesi Silmiş künyesini haritadan taze bedenler yontuyor kar altında bir sabah kederin ve aşkın dülgeri Ruj ve kelebek mimarisidir geçmiş günlerden düşen alnına kar altında bir sabah erkenden aydınlanıyor kefeni Bulutlar ve yaralı kuşlardan serin mezarlıklara kar altında bir sabah gül ve rüzgardır yağan şimdi Kim anlar şairlerden başka çürüyüp solsa da şiirler kar altında bir sabah ölümün yüzündeki cevheri Refik DURBAŞ
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
GÜZ ERKEN GELDİN Güz erken geldi,sen gelmedin gelecektin,ben sigarayı bırakacaktım nikotin bantları yerine yağmuru akıtacaktım damarlarıma Bir de intiharını ihtiyarlığımın Gençliğimin geçmiş baharlarını bir de... Çocuklar körebe oynamak için yağmurla gülüşleriyle donatacaklardı sokakları kanatları gümüşten bir serçe çocukların körebesi olacaktı Ben uçurtması olacaktım serçelerin Memelerinin billurdan gökkuşağı gecelerimi kuşatacaktı alnından öpecektim karanlığın senin uzundan da uzun çığlığından kirpiklerinin karasına sinmiş kokundan ve korkundan bir de... Ah! sana dokunmanın yangını zemheride buza kesmiş sular misali sana yorganı olmanın sevdanın yak ucundan saçının en ince teline öpmenin,öpüşmenin,koklaşmanın dudaklarıyla öpecektim seni
Şiir
GÜL YAGSİN UFKUMUZA Ufka gül yağdığı akşam yüzleri ucuz sevdası ezberinde kiralık evler gibi serin turfanda kadınlarda sevdi Ufka gül yağdığı akşam ölüme ve ayrılığa cesur esrara dayanıklı masraf makbuzu kullanmayan az şekerli kadınlar da sevdi Ufka gül yağdığı akşam aynalara abone kalçalarından gayrı her şeyi helal çocuk bitmez tarlasını sürdüğü vadesi dolmuş, kadınlarda sevdi Ufka gül yağdığı akşam Herkesten uzakta şimdi Refik DURBAŞ
Şiir
ÇİRAK ARANİYOR Elim sanata düşer usta Dilim küfre, yüreğim acıya Ölüm hep bana Bana mı düşer usta? Sevda ne yana düşer usta Hicran ne yana Yalnızlık hep bana Bana mı düşer usta? Gurbet ne yana düşer usta Sıla ne yana Hasret hep bana Bana mı düşer usta? Refik DURBAŞ
Şiir
BU ŞİİRLER Kalbimde kan izleri anıların tarçın kokusu, belki menekşeler Belki bir ünlem işareti merak nasıl solgun ve bulanık şiirler Şiirlere uyanmak istedim de Çünkü soruda ve sorguda gelecek günler: neyin bedeli bu işkence Bu ruhsatsız gurbet, tükenmiş sıla kimin adına yazıldı söylesene Yüzümde kuş sesleri acıların Kır çiçekleri getirdim sana bir umut, tanıdık korkular biraz Günler: biraz olsun akılnda tut ve unutma nasıl, kime yazıldı Anılarını unutmuş bu şiirler Refik DURBAŞ
Şiir