‘Kuşların sabahın ilk ışıklarıyla çok uzaklardan müjdeli haber getirir gibi ötüşmelerine dair bir teorisi vardı Orhan’ın. Tekinsiz doğada geceleyin ne olup biteceği belli olmadığından, kuşlar her sabah birbirlerine geceyi atlattıklarını müjdeliyorlarmış. Öyle anlatırdı. İnanırdım bende. İnanması güzel bir hikayeydi. Sahiden anlattığı gibiyse, büyük bir kutlamaydı her sabah bizlere duyurulan: Hala buradayım! Bir şekilde buradayım!’