Mevali
@Mevali
Bazen kendi yazdığımı bazen de beğendiğim alıntıları paylaşıyorum
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zamanla her şeyin ne kadar anlamsız olduğunu anlıyorsunuz. Ya büyüyerek yada yaşayarak. Sonra aşka yolumuz düşüyor. Ani mutluluklar, içimizi kıpır etmeler, mutlu oluyoruz bir süreliğine. Lakin onunda fani olduğunu bir süre sonra elinden kopup gidiceğini anlıyoruz. Elimizdeki son teselliyi de kaybettiğimizde Allah'a koşuyoruz. Zaten ne zaman ilk tercihimiz Allah'a olan bağlılığımız oluyor ki. Belki bu yüzden kaybediyoruz, bu yüzden mutluluğu bulamıyoruz, zaten bulsakta anlamını kaybediyor. Çünkü bizim için son tercih olup kendimizi kandırmamızdan başka bişey ifade etmiyor. Dünya nimetlerine öyle alışmışız ki kalbimiz o kadar kararmış ki Allah'ın bize olan sevgisini hak etmiyoruz artık.
Reklam
Çekemezsen gülün nazını,
Ne dikene dokun ne gülü incit.
Cesaretin yoksa sahrada Mecnun olmaya,
Ne Leyla'yı çağır ne çölü incit.
Bütün bir doğu edebiyatı aşk edebiyatı için pervane ve ateş tasarımını kullandı yüzyıllarca. Yerindeydi bu.Pervane ışığa dayanılmaz bir aşkla koşuyor, onda yanıp kül olsa bile.Sevgi budur. Seven sevilene ateşinde yanıp kül olurcasına koşacaktır. Sevginin son noktası bu. Sevgide ebedileşme bu.
İbrahim, Tanrı pervanesiydi. Aşkla koştu. Her şeyi birden ateşe attı. Allah, kalbinin bu kahramanlığına karşılık O'nu dostu olarak ilân etti.
Bir kum tanesimiydi aşk, her rüzgarda başka bir vahaya uğrasın. Serapmıydı ki o vahalar her aşkımız bir hayalden ibaret olsun.