Ömrümün bahârı siz ey gonca-i nev-dem,
Rûyunuzla şâd olur her dem bu dil-i pür-elem.
Nefesiniz bûy-i gül, sözünüz âb-ı hayât,
Siz güldükçe güler âlem, kesilir her keder ü gam.
Çeşm-i pâkinizde saklı bir bahârın sırrı var,
Her nazarınızla dirilir solmuş gönlüm dem-be-dem.
Rüzgâr-ı dehr incitse de nazlı kalbinizi,
Hıfz eylesin sizi dâim kudret-i Rabbü’l-âlem.
Ömrümün en latîf mevsimi sizlerle bahâr,
Siz görün dâim bahârı, solmasın güller her dem.