"Kim hidâyet kendisine apaçık belirdikten sonra Rasûl'e muhâlefet ederse, karşı çıkarsa, çekişirse, O'na tâbi olmaz, emrine uymaz ve hâlâ karşı çıkmaya devam ederse; onu yönelmiş olduğu yolda, yöneldiği yönde bırakırız ve sonunda da cehenneme atarız" şeklindeki ifadelerden Hz. Peygamber'e karşı cıkılmasının nihâi neticesinin Cehennem olduğunu anlıyoruz.
İnsan işlemiş olduğu her şeyin karşılığını görecektir. Yoksa başkasının işlediği şeyi üzerine alıp da... "Sen şu günahı işle bana ver. Günahını ben aldım, üstlendim" gibi bir şey yoktur. Halk arasında yaygın olarak kullanılan bir deyiştir: " Günahı-vebali benim boynuma", denir. Kur'an, bahsinde olduğumuz ayetle bu söylemin tesis ettiği batıl inancı nefyetmiş olmaktadır.
Hz. Peygamberin mü'min erkekler için ve mü'mine kadınlar için istiğfarda bulunması emrediliyor. Demek ki O'nun bu ameli diğer mü'minlere fayda verecek bir ameldir.