Önsöz
O ömrü boyunca hep "acele etmiş"tir; bu yüzden de hep "geç kalmış"tır. sf11
1. Bölüm
Henüz durum bugünkü gibi açık ve seçik, bir bakıma da belirsiz değildi. sf25
Hayat düşünceleri tutan bir hapishanedir. İnsan, can sıkıcı bir saç demetidir, ben de akılsız bir robotum. sf32
İnsan ölünce çok daha hafif olur sanmıştım. sf33
"Vakit geçirme oyunu oynuyoruz," dedi uzun boylusu. "Ve başarıyoruz da..." sf40
(Selim) Düşünmekten korkan; korkudan, düşünmesini unutan inek. sf86
Sen, benden, gerçekten çok gerisin Burhan. Bana bakarken bu kadar çeşitli ve çelişik duygularla kendini yiyebilir misin? Sen, sadece soğuk bir kayıtsızlık gösterebilirsin. Sonra da kendine, benim anlayamayacağım derin bir pay çıkarırsın bundan. sf88
Ölümcül düşüncelerinin ağırlığını hafifletirdi bir insanın varlığı belki. sf89
Hepimiz suçluyuz Selim, alçak sesle konuşmalıyız. sf90
Ne yapmalı?
Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. ... Kendini çözemeyen kişi, kendi dışında hiçbir sorunu çözemez. sf94
Ne yapmalı? sonu
Beni kötü yetiştirdiler dostum! Güzeli ifade gücünden yoksun bıraktılar beni. Tıpkı filmlerdeki gibi diyebiliyorum ancak. Ne acıklı değil mi? sf107
Kelimeleri, daha önce, öyle kötü yerlerde kullanmış oluyoruz ki, kirletir diye korkuyoruz duygularımıza dokunursa. sf110