Peyami Safa'nın "Fatih-Harbiye" romanı, Türk edebiyatının önemli eserlerinden biridir ve İstanbul'un iki farklı semti olan Fatih ve Harbiye üzerinden Doğu-Batı çatışmasını ele alır. Romanın başkahramanı Neriman, bu iki dünya arasında sıkışmış, kendini ve ait olduğu yeri arayan bir genç kadındır.Fatih-Harbiye deki ana tema, geleneksel ile modern arasındaki çatışmadır. Fatih, geleneksel ve muhafazakar bir İstanbul semtini temsil ederken, Harbiye, Batı'ya öykünen modern bir yaşam tarzını simgeler. Neriman, Fatih'te büyüyüp bu semtin değerleriyle şekillenirken, Batı kültürüne ve modern hayata duyduğu merak ve özlem nedeniyle Harbiye'ye ilgi duymaktadır.Roman, bu iki semt arasındaki zıtlıklar üzerinden bireyin kimlik arayışını ve toplumsal değişimin getirdiği ikilemleri derinlemesine işler. Neriman'ın yaşadığı içsel çatışma, aslında dönemin toplumunun da yaşadığı bir çatışmadır. Batı'nın cazibesi ve Doğu'nun köklü değerleri arasında bir denge kurma çabası, okuyucuya toplumun değişim sürecini ve bireyin bu süreçteki konumunu sorgulatır.Neriman'ın karakteri, romanın duygusal derinliğini ve karmaşıklığını ortaya koyar. Onun içsel dünyasındaki dalgalanmalar ve değişim süreci, okura empati yapma imkanı sunar. Peyami Safa, Neriman'ın duygu durumunu ve düşüncelerini detaylı bir şekilde betimleyerek karakterin psikolojik derinliğini başarılı bir şekilde aktarır. Romanın diğer önemli karakterlerinden biri olan Şinasi ise, Fatih'in ve dolayısıyla geleneksel değerlerin temsilcisidir. Neriman'ın çocukluk arkadaşı ve nişanlısı olan Şinasi, onun içsel çatışmalarına tanıklık eder ve bu çatışmalarda bir denge unsuru olmaya çalışır. Roman boyunca kullanılan dil ve betimlemeler, İstanbul'un iki farklı yüzünü gözler önüne serer. Yazarın, karakterlerin iç dünyalarını ve çevresel betimlemeleri