dili yok kalbimin..
sesi çıkmaz ruhumun.
kadere rıza. sen ne güzel bir devâsın.
rahmete iltica. sen ne tatlı bir şifâsın.
olana sabır, sen ne asil bir dermânsın.
Hepsine hamd olsun
Vefa(sevgide bağlılık) diye bir kavram kalmadı hayatımızda yazık ettik bunları yetiştiren yine biziz, sizsiniz bir evlat bilmiyor anneye babaya vefalı olmayı üstelik bunu yapanlar ortalıkta gezen koskocaman adamlar sorsan en iyisini onlar bilirler ama sanırım en kötüsünü onlar yapıyor...
İnsanlar çok umursamaz hale geldi bu umursamazlık her şeye değmiş durumda mesela bir çocuk düşünün baba şefkati görmemiş anne merhameti görmemiş bu şekilde büyüyor bir çocuk düşünün başı okşanmamiş bunlar basit görünebilir ama çok şey bir dokunuş çoğu zaman iyi ediyor.
İlgisizlik, umursamazlık sanırım hastalık gibi yayılıyor...
"Yavrum! Namazı dosdoğru kıl. İyiliği emret. Kötülükten alıkoy. Başına gelen musibetlere karşı sabırlı ol. Çünkü bunlar kesin olarak emredilmiş işlerdendir."
Lokman, 31/17