İnsanın amacı anlık sahneleri değil de yaşam oyununu kazanmak olduğunda işler değişmeye başlar. Her kademede bağımlılıklarından arınmaya gayret edebilir ve bu hayatı hiçbir yaratılmışa bağımlı olmadan özgürce ya-şayabilir.
Zaman zaman, soyut olan şeyleri elde edemediğimizde, isteklerimizi somut şeylere çevirmeyi tercih ederiz. Tıpkı Levent gibi, evimiz, motosikletimiz, arabamız, hayatımız, tutkumuz, neşemiz olur. Soyut olanları somutlaştırdığımızda, bağımlılıklarımız artar farkında olmadan. Evimize HAYAT dersek, evimiz olmadan yaşyamacağımızı zannederiz. Arabamıza NEŞE dersek, arabamız olmadan neşeli olamayacağımızı sanırız.