Eğer hayat düz bir çizgi olarak uzanmıyorsa, belki de kadın bir gün farkında olmadan kıvrımlı dönemeçlerde kendini keşfedebilecek. Aniden geriye dönüp baksa belki de o zamana kadar kendi deneyimlerinden hiçbirini bir bakışta göremeyeceği, yeni bir durumla karşı karşıya kaldığı gerçeğinin farkına varacak.
Çünkü sen, bir gün kesinlikle beni terk edeceksin.
En zayıf olduğumda ve yardıma ihtiyacım olduğunda,
Geri dönülmez bir soğuklukla arkanı döneceksin.
Bunu adım gibi biliyorum.
Çünkü artık bunu bilmediğim zamanlara dönmek imkânsız.
Kadın, hayatında hiç ıstırap çekmemiş biri gibi çalışma masasının başında oturmakta.
Az önce ağlamış ya da her an ağlamak üzere olan biri değilmiş gibi.
Şimdiye kadar hiç kırılıp paramparça olmamış biri gibi.
Sadece sonsuzluğu elde edemeyeceğimiz gerçeğiyle avunduğu zamanlar sanki hiç olmamış gibi.