Dün gece yerden bir buçuk saat kalkamadı, tuvaletinden yatağına dönemeyecek kadar yorgundu çünkü. Tuvaleti orada, arkasındaydı, yatağıysa orada, önündeydi; ikisi de görüş alanındaydı ama ne ileri ne geri gitmek mümkündü; yalnızca aşağı, yere gidebiliyordu, sonunda halıya hareketsiz bir şekilde uzandı. Ee, yerdeyim işte, diye düşündü. Yatakta ya da bambaşka bir yerde değil de burada olunca daha mı kötüymüş hayat? Yoo, hayat her şeyiyle aynı. İnsan kafasının içinde hayatı oradan oraya götürüyor. Burada uzanmışım, halının iğrenç tozunu ciğerlerime solumuşum, bedenimin ağırlığının altında sağ kolumun yavaş yavaş uyuştuğunu hissetmişim, ne fark eder? Herhangi bir deneyimden esasında hiçbir farkı yok.