...her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.
Puan vermedi·51 syf.·
19 saatte okudu
·Okunma: 09 Kasım 2024 11:17
·2024 31. kitabı
Karanlıklar üstünüze çöktüğünde, şöyle deyin: 'Bu karanlıklar henüz doğmamış şafaktır; her ne kadar gecenin doğum sancıları içime dolsa da, tepelere doğan şafak bana da doğacaktır.'
Biz birbirinin hesabına yaşarız, o eski, öncesiz sonrasız yasaya göre. Öyleyse sevecen bir cömertlikle yaşayalım. Yalnızlığımızda birbirimizi ararız. Yanına
oturacağımız bir ocağımız olmadığında yollara düşeriz.
"Şimdi bir avuç iyi toprak al. İçinde bir tohum ya da bir solucan bulacaksın. Eğer elin yeterince büyük ve yeterince sabırlı olsaydı, tohum bir ormana, solucan da bir melek sürüsüne dönüşebilirdi. Ve unutma ki tohumları ormana ve solucanları meleklere dönüştüren o yıllar, bu şimdi'ye aittir, bütün yıllar bu şimdi'ye bağlıdırlar.