Felâketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarbedilmiş olur: Çocuklarının felâketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasiyle iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür.
Sanıyorum Capaldi'den nefret ediyorum çünkü içimin derinliklerinde onun haklı olabileceğine dair bir kuşku var. Söylediklerinin doğru olabileceğine dair bir kuşku. Kızımda benzersiz bir şeyin, çağdaş aletlerin araştırıp, kopyalayıp aktaramayacağı hiçbir şeyin olmadığını bilimin artık kuşkuya yer bırakmayacak şekilde kanıtladığına dair. İnsanların bunca yıldır, yüzyıllardır bir arada yaşayıp, birbirlerini sevip, birbirlerinden nefret etmelerinin hep bir yanılgı üzerine kurulu olduğuna dair. Daha doğru bilgilere sahip olmadığımız için bir tür batıl inancı sürdürüp gittik. Capaldi durumu böyle görüyor ve benim bir yanım onun haklı olabileceğinden korkuyor.