Mihman
@MihmanG
İzmir
13 Haziran
375 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Sen, ben ve Yusuf Karşıyaka çarşı boyunca yürüyorduk, Attilâ İlhan’dan konuşuyorduk.
Çoktan geçen trene erkenden yetişmeye çalışıyorduk.
Yorgun ve yalnız sokaklar şahit.
Ben Emperyal Otel’den bir kıta okuyordum.
Zaman duruyordu biz geçiyorduk.
Attığımız her adımda eski aşklarımızı geride bırakıyorduk.
Sonra ilk adımda yeniden karşımıza çıkıyordu.
Her defasında neden sevdiğimizi anımsıyorduk.
Karanlık bir yağmur başlıyordu,
Gözlerimize sis çöküyordu
Biz delice severken ayrılıklarımızı kutsuyorduk.
Tamerika
“Ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
Gene şiirlere dönmeliyim, dargın ve uzak
Bir gülüşü parçalayarak içimde
Yaşamım hep böyle sürüp gidecek
Karşılıksız soruların bildik seyrinde
Gene şiirlere dönmeliyim, yenilmiş
Binlerce kez taşlanmış bir adam olarak
Şiirde kazanan aşkta yitirirmiş
Zar tutanlar gülebilirmiş ancak
Gene şiirlere dönmeliyim, öyle kırgın
Öyle yalnızım ki, sığmıyorum sözcüklere
Gene şiirlere, şiirlere sevgilim
Burgaçlar yaratarak yorgun beynimde...
Ahmet Erhan
…ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor
saatler bizim değil kitaplar bizim değil
bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey
kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz
ya çok erken ya çok geç doğmadık mı sevgilim
buna rağmen mutluluğa inanıyoruz.
İyi ki doğdun Attilâ İlhan