Esrarengiz bir ülke gibiydi içi.
... Belki biraz kırgın...belki...
Belki mutsuz, öfkeli, nefret dolu.
Ama o hep gülerdi.
Karanlık çökerdi güneşli günlerine
Bir tutulma yaşanırdı...
Akşam üzerileri vardı.
Koşardı koşardı ciğerleri patlayıncaya...
Sığınırdı küçücük bir eve
Dizi üstüne oturur ağlardı...
Bir müddet sonra tekrar çıkardı
Mutluluğa...