Binlerce yıldır hep aynı sözler ,aynı sevişmeler , aynı çocukluk sorunları … Hayat da baştan başa gülünç bir kıssa , inanılmaz ve ahmakça bir hikayeden ibaret değil mi ?
Gönlümün derinliklerinde,kendimi unutkanlık uykusuna teslim etme arzusu uyanıyordu . Keşke unutmak mümkün olsa ve böyle devam edebilseydi . Keşke gözlerim kapanınca ,uyku ötesine , yavaş yavaş yokluğa doğru gitse de varlığımı hissetmesem ! Keşke mümkün olsa da bütün varlığım bir mürekkep lekesinde ,bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışıkta erise ve sonra da bu dalgalar ,şekiller gitgide büyüse , tamamen yok olup ortadan kalksaydı ;o zaman dileğime kavuşurdum .