Mihrimah
@Mihrim
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
Eski bir şiirsin sen,unutulursun,unutma.
İstanbul
Ankara
2178 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sabitlenmiş gönderi
Sevdiğim,
Sana ait ne varsa yüreğimde hepsini bir araya getirip ateşe verdin.
Yağdım sana, çok yağdım.
Gökyüzünden boşalan sağanak yağmurlar gibi üzerine aktım.
Su oldum, sevgi oldum, emek oldum, hasret oldum yağdım.
Ne kadar yağdımsa o kadar yaktın.
Bunca yıl sevmenin bütün hallerini sana vermeme rağmen.
Bana bir tek ömrünü fazla gördün.
Tüm uzaklıkları aştım.
Bir seni aşamadım.
Ellerim parça parça, yüreğim kül ayaklarım yanık, ömrüm sadece acıya sanık...
Tüm imkansızlıklarına, tüm acılarina, tüm zorluklarına rağmen sana rağmen büyüttüğüm umutlarım savaştığım aşkım senin gözünde bir hiçmiş gibi kırdın.
Bunca zamandır ipek mendiller arasına saklayıp koruduğumuz hiçbir şeyi hiçkimseyi yerine koyamadığımız sevdamızın canı bitti.
Bitti!
Anlıyor musun? Onu sen bitirdin...
Şimdi bunca acıma rağmen hissettiğim ilk şey hiç birşey hissedememek.
Sanki sen benim damarımdın.
Vücudumdaki tüm damarlar kesilmiş gibi artık.
Soluduğum havam yok.
Gök'yüzüm sürekli ağlıyor.
Güneşimi söndürdün.
Umarım gece olup beni arayasın...
Mihrimah
Reklam
Mihrimah tekrar paylaştı.
Saçların göğsüne buklelerle iniyordu.
İçine dünyaları sığdırmış gibiydi, bel çukurun.
Tenin vahşi insanlara inat süt kokuyordu.
Ve bir o kadar ipektendi kalbin...
Ellerin bağ bozumu nefis bir içecek.
Gözlerin verilmiş en güzel nimetti.
Anlamadılar seni,
Kavrayamadılar sözlerini...
İliklerine kadar aşktın.
Sevgiydi anotomin,
Kimseler bilemedi...
Mihrimah