Hatayı sürekli olarak başkalarında arayan kişiler, genellikle kendi kusurlarını kabul etmekte zorlanırlar. Bu, onların kendilerini savunmasız hissetmelerine yol açar. Çünkü hata yapmanın doğal bir insan özelliği olduğunu kabul etmek, kişisel kırılganlıklarıyla yüzleşmek anlamına gelir. Bu tür insanlar, genellikle eleştiriyle başa çıkmakta zorlanır ve sorumluluk almak yerine suçu dış faktörlere atfetmeyi tercih eder.
Bakışıyla öldürse de konuşmasıyla yeniden diriltir o,
Yeniden diriltirken tıpkı İsa gibidir işinde,
Çekince eteğini pırıl pırıl parlar Tevrat dizlerinde,
Bense tıpkı Musa gibi okurum, incelerim,yürürüm izinde.
Rum’un kutsal kızlarından bir rahibedir o,
Güzel mi güzel Görünür namus nurları,
Güzellik parıltıları üzerinde...
Bazen yüzlerce sebep ararsın, sevemezsin.
Bazen de, yüreğinde duruşunu, görür seversin,
Yanında olmasada aklındadır, yüreğindedir.
Bazen bir sebep bulur yine seversin,
Bazı sevmelerin, ölçüsü sonu yoktur,
Sadece; seversin işte...