“Hüznünü Rabbine şikâyet etti de Rabbinden hiç şikâyet etmedi. “
Yani ki Yakub çok ağladı ama sabrederek, teslim olarak ağladı.
Ama sabır acıya mani değildi.
ve senin deli çarpan yüreğinin yanı başında
bir sızı uyanmadan daha,
önce ayak tabanlarının yanışı gelir
ve kör eder birkaç damla gözyaşı seni.
Ama her şeye rağmen o gülümseyiş…
Dünyada yaşamamak tuhaftır artık, evet,
yeni öğrenilmiş alışkanlıkları artık kullanamamak,
güllere ve vaatlerle dolu geleceğe anlam yüklememek,
artık olmamak o tedirgin ellerdeki kişi,
Ve kendi adını bile
bir kenara bırakmak kırık bir oyuncak gibi.
Dilek dilemiyor olmak ne tuhaf artık.
Ne tuhaf, ilişkili olan her şeyin evrende
paramparça salınışını görmek.