Çocukluğumda, sonraları gelişip büyümekte olan genç insanın gözünde olduğu kadar müthiş biri değildin aslında. Koltuğundan dünyayı yönetiyordun. Senin fikrin doğruydu, başka her fikir çılgıncaydı, aşırıydı, kaçıklıktı, normal değildi.
Benim ihtiyacım biraz yüreklendirme, biraz Güleryüz, biraz da yolumun açılmasıydı; ama sen bunun yerine yolumu kapattın, tabii bunu kendime başka bir yol seçmem için iyi niyetle yaptın.