İlişki ile iki varlık birbirine nispet edilmiş olur. Aralarında bir bağ, bağlılık, ilişki, münasebet, ilgi, nispet vardır artık. Birbirlerinden bağımsız değillerdir. Rastgele davranmazlar. Birbirlerini gözetirler, dikkate alırlar, birbirlerinin varlığına odaklanırlar. Bu yönüyle ilişki, raslantısal bir var olma hali değildir. İradenin ve kasti davranmanın, amaçlılığın işin içinde olduğu bir hal, bir yaşantıdır."
"Sahici İlişki, insanın kendi varoluşsal gerçekliğini, yaratılmışlığını; elinde avucunda büyüklenmeyi haklı kılacak bir şey olmadığına derin bir inanç duyarak bu hâliyle kendini sevebilmesidir. "