İnsan kusurları, kendinizin dışında bir insanı gerçekten anlamaya çalıştığınız zaman eksiliyor inanın. “Ben bunu yaşasaydım” cümleleri ile yargılamak yerine Tomris’in hayatını yaşasaydınız, o olsaydınız, onun gibi aşık olsaydınız ve size ona aşık olunduğu gibi aşık olunsaydı diye düşünerek, yaşadıklarını ve ruhunu hissetmeye çalışarak bu kitabı okuyun lütfen.
İnsan yüreğini ayna olan kitaplar yazmaya gayretli, kusurlarımızı hatırlatıp şükretme ve tevekkül ile mutluluğa giden yola ışık tutmaya hevesli, bunu insani görev edinmiş, aşık bir yoldaşım. Hem yaren hem de sırdaşım.
Şüphesiz her insan bir hikayedir. Yaşanan iyi ya da iyinin olmadığı o kara boşlukta ilerlerken gri bulutlara, ayağımıza takılan, bizi tökezleten engellere, dik durmamızı zorlaştıran tüm fırtınalara rağmen yılmadan hayatımızı renklendirmekten vazgeçmeden, duruşumuzu bozmadan, insanlığımızı değiştirmeden başkalaşmadan, benzeme hevesi olmadan yaşayabiliyorsak, insan olmanın hakkını veriyoruz demektir.