-Düne geçmiş mi diyorsun sen?
-Zamanın fiili akışı ile ne ilgisi var bunun?Yalnızca sığ insanlar bir duygudan kurtulmak için yıllara gereksinim duyarlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Boğmaya çalıştığımız her dürtü zihnimizde kuluçkaya yatıp bizi zehirliyor.
Görüyorsun işte, ruhumu ikiye bölen bir duvar var, duvarın bir yanında mutluyum, diğer yanındaysa çöküntüye uğruyorum ve günahımın bedelini ödüyorum. Günah mı?
Güneş sabah erkenden doğup güzel bir günü vaat ettiğinde, " İşte yine insanların birbirine zehir edecekleri bir lütuf bağışlıyor gökyüzü!" diye haykırmadan duramıyorum.
Böyle olmak zorunda mıydı: İnsanı mutlu kılan şey, aynı zamanda felaketinin de kaynağı mı olmalıydı?