Miray Dursun
@MirayDursun
3 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dün akşam yatakta, uzun zaman Kirovgrad kampının esirlerini görür gibi oldum. Saatlerce başucumdan ayrılmadılar. İşte, şurada, kemiklerinde yalnız derileri kalmış sekiz on esir yatıyor. Ağızları açık, sarı dişlerini görüyorum; sinekler dudaklarından ağızlarına giriyor. İnsan oldukları yalnız fersiz gözlerinden belli. Hareketsiz, hissiz yatıyorlar. Kımıldamıyorlar bile. Her biri eceli bekliyor, ecelse daha gelmiyor. Ama gelecek. Belki bu gece gelir, belki de yarın... Ama o insanların ölüme ihtiyaçları var gibi... Onlar için ölümle hayat arasında hiçbir fark kalmamış. Onlar birer canlı cenaze zaten... Gözlerimin içine bakıyorlar. Hiçbiri imdat dilemiyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Önümüzdeki düzlükte sahici bir ölüm sahnesi. Dante'nin Cehennem'inden daha korkunç bir sahne canlanıyor. İki makineli tüfek şimdiye kadar benim için yalnız iki makineli tüfek demekti. Şimdi, birbirine eklenmiş birkaç demir parçasının ne kadar korknuç bir şey olabileceğini anlıyorum. Düşmanın ateşi ansısız kesiliyor. Bizim tüfeklerimiz durmadan ölüm yağdırıyor.
Önümden, sarışın, boyalı yüzlü iki İtalyan kızı, iki Amerikan zencisinin kolunda, kahkahalar atarak geçiyorlar.Sessiz Roma onların kahkahalarını dinliyor. Düşünüyorum:Hey gidi, büyük beyaz, mermer Roma! Seninle beraber bütün hayat da onların ayakları altında. Birinin kaybettiğini başka biri bulur ve sevinir. Fakat sen, ağlamadan, asırların ıstırabını kendinde saklamasını biliyorsun. Ben de ağlamamalıyım! Ben de senin gibi mağrur görünüşlü olmalıyım. Çünkü ben kaybetmedim. O yeşil yurdu, kanımı döktükten sonra, düşmanlarıma teslim etmeliyim