Mişel
@Miselyrella
“…ve hep bulurum yeni güneşler yeni dağlar yeni denizler yeni sevi titreşimleri, hiç yardımsız.”
Uludağ Üniversitesi
62 kütüphaneci puanı
25 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ah’lar Ağacı, Didem Madak’ın okuduğum ilk kitabı. Kitabı okuduğumu gören arkadaşım “ne zamandır söylemek istiyordum sende tam Didem Madak havası var. Onun dizelerini sen yazmışsın gibi hissediyorum” dediğinde dünyam güzelleşti diyebilirim. Okumalarım esnasında neden daha önce okumadım pişmanlığı ile sonunda tanıştım mutluluğunu bir arada yaşadım. Sonunda tanışabilmek çok güzel oldu. Ortak yaramız olan “anne” beni şaire daha çok yakınlaştırdı belki de. Annem, göğsümde bir ağrıdır Didem Madak’ta da bu ağrıdan var. Annesine duyduğu özlemin “Ah”ından başlayarak yüreğinin acısını bir nebze olsun dindirmek için kelimelerden yardım istemiş görünüyor. Öyle güzel kullanmış ki kelimelerin hepsini… Altını çizmediğim cümleler çok az yer kaplıyor şimdi. Son bir alıntı daha eklemem gerekirse:
“Kimi gün öylesine yalnızdım
Derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
Annem
Ki beyaz bir kadındır
Ölüsünü şiirle yıkadım.
Bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz
bayım
Öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.
Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Acının ortasında acısız olmayı...”
Reklam
Denize âşık biri olarak, denize âşık bir şairin kitabını okudum bugün.
“Bak
Çiçek açıyor!”
Diyerek başlıyor şair kitabına. Bu sözüyle birlikte bende de çiçek açtı, daha ilk sayfadan doğruladım sözünü. İlerleyen sayfalarda bazı şiirleri anlamakta zorlandım, tabii şairin duygularını bilmediğimden normaldi yaşanan. Şiirlerdeki imgeler, kavramlar müthişti. Bana hitap eden, zihnimde yer edinen birçok dize okudum. Okurken öğrendiğim çok şey oldu. Kitabı okuyacaksanız Yunan mitolojisine biraz hâkim olmak gerektiğini söyleyebilirim. Mitolojik karakterlerle yaşıyor gibi keyifle okumanız dileğiyle…
2000’lerde doğan biri olarak 90lı yıllara olan hayranlığım büyük. Bu durumda Seda Sayan’ın bilindik bir cümlesinden yola çıkarak “Sen seversin sevmezsin, beni ilgilendirmez. Ben nostalji kadınıyım” diyebilirim. Zaten ben bunu sık sık söylerim. Giyimiyle, müziğiyle eski dönemleri çok seviyorum. Bu sevgi biraz da annemle ilgili. Ona ve onun gençliğine olan hayranlığım, o yılları sevmemi sağladı. Annem sayesinde kasetlerle büyüdüm. Kaset dinlemek benim için büyük zevkti. Kendim kaset doldurmadım ama annemin kaset doldurma anılarını dinlemek beni çok mutlu ederdi, onu dinledikçe o yıllarda yaşayasım gelirdi. Bu kitapta da kaset doldurarak büyüyen bir neslin anılarına sıkça rastlıyoruz. Hep özendiğim o yılları bu kitapta yaşamak muhteşemdi. İrem ve Ulaş’ın hikâyesi 1990 yılında başlıyor. Onların böyle güzel bir yılda başlayan hikâyesini çok seviyorum. Öncelikle filmi izlemiştim, sonradan sahafta gözüme Karışık Kaset çarptığında hemen almıştım. Film güzeldi ama kitabı daha güzel. Müziğe ilgisi olan bu romandan büyük zevk alacaktır. Kitapta geçen müziklerin yeri benim için çok ayrı. Okurken ne zaman bir şarkı adına rastlasam hemen son kısımdaki boş sayfaya şarkının adını not ediyordum. Bu not ediş benim için kaset doldurmak kadar mutlu ediciydi. Bazıları zaten bildiğim şarkılardı, bazılarıysa ilk kez duyduğum. Anlayacağınız kitabın sonunda bir karışık kaset daha var, kitabın içinden ama ben tarafından ele alınmış olan. :)) 30 yıllık bir serüvene dahil olmak, bu serüvende şarkılarla kaybolmak harikaydı. Altını çizdiğim çok cümle var, dönüp dönüp okutan cümleler bunlar. Hikâye örgüsüyle, eğlenceli diliyle, yaşattığı duygularla mükemmel bir kitap. İyi ki o gün sahafta bana göz kırpmışsın canım kitap. Kaleminize sağlık Uygar Bey.
