80 yıl sonra artık bekleyecek sabrım kalmadı
Daha yola çıkmadan varmak istiyorum.
Her şeyin hemen olmasını istiyorum ama hiçbir şey olmuyor .
Sürekli bekleme halindeyim; bir mektubu, çalmayan bir telefonu, geç kalan birini bekliyorum hep; hiç huzurum kalmadı.
İnsan nefes alıyor ve nabzı atıyorsa her şeye uyum sağlar. Mesele uyum sağlamak değil, ait hissetmektir. Bu değişimlerin içine doğmamış olanlar buna ait hissetmekte zorlanıyor. Ayak uydurmaya çalışanların bir bölümü de yeni yolda eski ayakkabılarla yürüyor. Bir başka ifadeyle, ayak uydurmuş gibi yapıp bildiklerini okumaya devam ediyor.