Betül

Betül
@Misscloud

Betül

, bir kitap okudu
Puan vermedi·184 syf.·
29 saatte okudu
·
2024 16. kitabı
Genki Kawamura
7.8/10 · 2.290 okunma
Bir telefon çalıyordu, ekranda eski bir sessiz film oynuyordu: Sahne Işıkları. Sonra saatin kolları hareketleniyor, bütün mektuplar havaya savruluyordu. Kırmızı, mavi, sarı, yeşil, mor, beyaz ve pembe. Renkli zarflar soluk mavi gökyüzünde uçuşuyordu. Ve sessizce son nefesimi verdim. Sayısız pulların önünde, sonsuz acı ama sınırsız mutluluk da anlatan mektupların karşısında, bütün küçüklüğüm, yalnızlığımla ama suratımda silik bir gülümsemeyle öldüm.
Bir sürü resmi olan bir sürü pul: festival, at, jimnastikçi, kuğu, Japon yapımı ahşap baskı, okyanus... Bir piyano, araba, dans eden insanlar, çiçekler, çeşitli uluslar tarafından hatırlanan büyük adamlar... Bir uçak, uğurböceği, çöl ve esneyen kedi... Uzanıp gözlerimi kapattığım bu ölüm anında, bütün pullar üzerimde dönüp duruyordu.
Kediler için hayatımdan vazgeçmem aptalca görünebilirdi. Ama böyleydi işte. Ben buydum.
Kediler sahiden de dünyadan yok mu olmuştu? Lahana'yı dünyadan silmiş miydim? Onu bir daha görecek miydim? Bir daha hiç o yumuşak tüylere dokunabilecek miydim, sıcaklığını bedenimde hissedebilecek miydim? Salladığı kuyruğuna ya da etli patilerine dokunma şansım olacak mıydı? Peki minik kalbinin atışını hissedebilecek miydim?