Gülay laylay

İnsanın adaşının dahi olmaması yalnızlıkta son durakmış gibi geldi bana.
Reklam
Bana ne zaman sıra gelecek? Yaşadım diyemeden mi öleceğim?
İtiraf edelim , en çok kendini acındırmak isteyenler çocukluğundan bahseder.
Bir tür soygun ganimetiydi nihayetinde zaman. Yağmalanmış bir şey. Biz onu dünyadan arakladığımızı sanırken, Dünya ömrümüzden tırtıklardı. Biz ona yaslanıp bir şeylerin başlamasını beklerken, o tüm varlığıyla bir şeyleri bitirmeye adanmıştı.
Heyhat, zeka tek başına işe yaramıyor. Hatta zeka denen kibirli illet, çoğu kez işleri karıştırmaktan başka işe yaramıyor. Aklına güvenip gönlünden çelme yiyen herkes bunu bilir. Bilmenin beyhudeliğini bilen herkes.