Mithril / Nobody
@Mithril
"Kâmus namustur."
- Cemil Meriç
Dünya
Samanyolu Galaksisi
23 moderatör puanı
113 kütüphaneci puanı
1104 okur puanıEkim 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Keep your eyes wide OPEN when you walk the MEAN STREETS of Manhatten. Check out every doorway, every alley, every shadowed stairwell. Don't talk to anybody. And don't look UP, no matter how pretty the buildings are, the ROTTEN ones, they'll think you're a TOURIST. And maybe they'll kill you. But if you DO look up, and if you'revery, very LUCKY, you just might spot a patch of scarlet as it dances from rooftop to rooftop, maybe, for just a second, you'll see the city's CHAMPION...
Keep your eyes wide OPEN and be greatful that you CAN see at all. Because, even though he cam smell, hear and taste better than anyone else in town, daredevil doesn't SHARE your gift.
He's blind.
Bugune kadar cok fazla cizgi roman okudum. Universite zamanimda tanistigim mangalar, hayatimin onemli bir yerini kapladi. Sonrasinda da yine cok basarili cizgi kitaplar okudum (Sandman, Watchmen, Batman ve Justice Leage seriler gibi) Bunun, ve Mavel dunyasini cok sevmem uzerine de gacen sene “Epic Collection” serisine baslamistim Marvel’in, Thor ile.
Epic Collection serisi, bizzat Stan Lee’nin 1960’li yillarda yarattigi kararkterler ve onlarin ilk sayilarinin kitaplastirilmis haliydi. Thor’la basladigim bu buyulu macera, ancak kitabin yarisina kadar devam edebildi ve sonrasinda sikilip biraktim. Stan Lee’nin dehasina lafim yok ama o donemin cizgi roman okuyucusunun beklentileri ile benim bugunku beklentilerim cok farkliydi.
O donemki yayinlar, fasikuller halinde cikiyordu ve her fasikulde onceki sayidan tamamen alakasiz apayri bir hikaye oluyordu. Hikayeler arasinda bir devam soz konusu degildi. Ayrica her fasikul ayri oldugundan her seferinde ayni aciklamalar okuyucuya veriliyordu. Ote yandan kotu karakterler de tek bolumluk oldugu icin, karakter derinligi yoktu. Hikayenin akisi da genel olarak birbirinin kopyasi seklindeydi. Ilk sayfada bit kotu adam New York’a gelir, en gucluye meydan okur, kahramanimiz gunluk hayatindan binbir sorunla siyrilarak kahraman kimligine burunur, kotu adami alt eder. Ama kahramanimiz duygusal acidan tam bir odundur, her bolum sonunda yaninda caisan kiza asik oldugunu soylemek ister ama soyleyemez. Kiz da bu arada hem kahramana hem de bu adama asiktir (tabi hic bir zaman gercek kimligini bilmez).
Ozetle o donemin cizgi roman kurgusu boyleymis. Bu, Stan Lee yazmayi biraktiktan sonra da bir sure devam etmis.
Ve yıllar geçmiş, 80ler başlamış, çizgiroman dünyasının karanlık çağı başlamış. Bu çağın en önemli yazarlarından biri de Frank
