M

M
@Mkcmn
;İnsan kalbinde ne taşıyorsa dünyayı da öyle görür. BEŞİKTAŞ
Gön : KAYBOLMUŞ UMUT ALICI : HAYAT KONU : HAYAL Öyle büyük bir beklentim yoktu hayattan Sevimli bir evimiz olsun isterdim Güzel yada çirkin olmasına gerek yoktu O dört duvar arasında sadece sen ve ben Evimizin her köşesinde huzur aşk sevgi Akşamları dizine başımı koysam sen kitap okusan Sen kitap okurken ben gözlerinde Kaybolsam o kitabı gözlerinde yaşasam Sabah senden önce kalkıp evimizin terasında Martıların misafir olduğu bir kahvaltı ekmekler Senin sevdiğin gibi kızarmış o çok sevdiğin açık şekersiz çayın kocaman şehir ayaklarımızın altında Şehrin gürültüsü birbirleri ile yarışan insanlar her Şeyden uzak bir şehrin köşesinde sadece Sen ve ben gözlerimi açıyorum ve sen yoksun Öyle kalakalıyorum Sanki 6 yaşındayım. Balkon demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım Suratımda nedenini bilmediğim bir tokatın izi. Ve öyle küsmüşüm ki kendim ile bile konuşmuyorum...
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Hani bazı anlar olur ya, insana kendi bile fazla gelir. Kimseyi görmek, konuşmak istemez. Kimseye tahammül edemez. Oysaki tüm canlıları, insanlar da dahil seviyordur. Fakat hayat öyle şeyler yaşatır, öyle boşluklarda bırakır ki insanı, an gelir o çok sevdiğimiz insanlara bile tahammül edemez oluruz.
Korkma!Sakın sevmekten korkma.Kurşun sesi kadar hızlı geçer yaşamak ama öylesine zor ki kurşunu havada sevdaıy sıcacık yürekte tutmak..
Size sıradan biriymişsiniz gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin.
Karar verdim artık insanlara bir şeyler beğendirmek için çabalamıyacağım. Kendime, yaptığım bencilliğe son noktayı, bir kuş misali özgür hür mutlu. Artık sıra bende mutlu olmak için..