"... Önceleri, insanın bütün dünyasını kimi zaman bir başka insanın yüzünde görebileceğine, buruşuklukların keşfedilmemiş vadileri, dudaklarınsa sıradağları anımsatabileceğine hiç inanmazdı genç kadın."
"... İnsanlar, Hayatta her şey olabilir, dediğinde o gülümser ve şöyle düşünürdü: Evet. Daha iyi şeyler olur. Aklına kötü şeylerin geldiği nadir anlarda Vivi bu düşünceleri hemen zihninden uzaklaştırıp başka şeylere odaklanırdı. Bu iyimserliğin bir tercih olduğunu erken öğrenmişti. Ona bu iyimser bakış açısını nasıl edindiği sorulduğunda Vivi kaygısız bir tavırla iyi insanların başına iyi şeyler geldiğini söyler ve buna inanırdı. Şimdi bu yanıt karşısında insanların kaşlarının niçin çatıldığını anlıyordu. Çünkü onlar Vivi'nin o zamanlar henüz öğrenmediği bir şey biliyorlardı; İyimserlik yalnızca çocuksu değildi. Çoğu zaman zalimdi de."