“Kendini karşındakinin yerine koy.”Ve ilk başlarda bunu o kadar çok yapmıştım ki,bir gün dönüş yolunu kendimi bulamadım ve beynimin bir parçası boşlukta uçuşan hayata uzaktan bakan,seyreden bir çift göze dönüştü.Bütün duyguları bilen ama hiçbirisini hissetmeyen bir Kayra.İşte her şey,vardığım nokta,üzerinde döndüğüm yatakta gerçek ismimi hatırlamıyor oluşum bundan kaynaklanıyordu.Bende gerçeklik duygusu yoktu.Hepsi bu!