Bana öyle geliyor ki efendim, acıkmak da susamak da ve dahi yorulmak da bir nevi özlemektir. Özlemek dediğimiz şey; gereksinimi veya yoksunluğunu hissettiğimiz şeyin farkına varmaktır. Açsak yemeğe, susamışsak suya, yorulmuşsak dinlenmeye gereksinim duymuşuzdur, peki o zaman benim bu kalbimi ve ciğerimi delecek kadar hissettiğim hasreti de aynı kelime ile tarif etmek haksızlık olmaz mı ? Özlemek neyin karşılığıdır o zaman? Susamak özlemekse Şu nefes alamayacak kadar göğsümü bastıran duyguya nasıl özlemek diyebiliriz, bu kelimeye de bana da hissettiklerime de haksızlık olmaz mı?
Acıyorum efendim, gerçekten acıyorum, onu sevdikten sonra kelimelerin düştüğü bu aciz duruma acıyorum, ne kadar aciz, yetersiz, kifayetsizler...
Bütün kelimeler onun karşısında diz çöküp af dilemeliler,
Hepsi acınacak haldeler....