Hayatını sadece kendi varlığıyla dolduramadığını hissetmeye başladığı zamandan beri eğlenmesi için her şeye razı olmuş, taa ruhunun derinliklerinde sızlayan ufak bir yarayı yalnız kendisine saklayarak susmuş ve sabretmişti.
Ah, ara sıra ruhunu heyecanla titreten o şiir ve saflık meyli daimi olsaydı…
Hayat onu kollarının arasına alıp tırnakları, dişleriyle parçalayarak bu hale getirmemiş olsaydı…