Enkazın kenarında açan çiçek
Kendini savunmaz, sadece yaşar.
İnsan da öyledir bazen;
Direnmek, hayatta kalmanın
En sade hâlidir.
Eğer yol uzunsa
Bu yürümeye değmediği anlamına gelmez.
Ayakların yorulabilir
Ama yol, senden vazgeçmez.
Ve bir gün anlarsın:
Umut, dışarıdan gelen bir şey değil.
O, insanın içine üflenen
Ve hiçbir karanlığın söndüremediği
Bir ışıktır.
Şimdi sitemim sadece sana değil
Kendime de kırgınım,
Göz göre göre eriyişini izlediğim için.
En büyük yanılgım sen değildin belki,
Ama seni kaybetmemek için
Kendimi kaybettiğimi geç fark ettiğim içindi.
Selamlarrr Sevgili okurlar...
Uzun bir aradan sonra, yeniden buradayım… ve bu kez kendi kitabımla ;)
Bu süreç kolay olmadı ama her satırında içimden bir şeyler bıraktım.
#YaralıBirUmut