Leman Abas

Leman Abas
Təbrizim mənim
Arzulayanda əlim çatmayan. Ağrısı, göynəyi qəlbimdə gecə-gündüz yatmayan. Dağları dağlarıma bənzər, bağları, bağlarıma. Ana sözü kimi əziz olan adı - dodaqlarıma. Köhnəm, təzəm, uzağım, yaxınım. Ən gözəl şerim, Yanıqlı mahnım. Mənsizim! Təbrizim!
Reklam
Azadlıq
Qara bir gündə yaralı bir ölkənin üstündə dikəldi qüvvətdən sərxoş, qan ləkəli, bayraq. Günəşli bir gündə, qəzəbli bir ölkənin üstündən endirildi ölüm kölgəli bayraq. Qollarını geniş-geniş açdı insan. Qucaqlaşdı, günəş, hava, torpaq.
Məndə ixtiyar olsa
Mən istəyirəm: buludlar ağlasın uşaqlar ağlamasın; analı, ya anasız. Mən istəyirəm: güllər açılsın, güllələr açılmasın, amanlı, ya amansız. Mən istəyirəm: qapılar qapansın soyuq olanda hava. Gözlər qapanmasın, sözlər qapanmasın. Mən istəyirəm: yanğınlar sönsün, ümidlər sönməsin. Meyvələr dəysin öz fəslində. Ürəklərə söz dəyməsin.
Darısqallıq
Darıxır insan hüdudlar, ölçülər içində. Yayda uzun gündüzlər, Qışda uzun gecələr içində.
Mən Torpağam
Mən işığam - qaranlığın qənimi. Mən insanam, daşıyıram qəlbimdə dünyaların sevincini, qəmini.
Reklam