Leman Abas

Leman Abas
Sarah adamı akıl hastası olmakla damgalayarak belki de kolayı seçmişti. İnsanların davranışlarının ya da mizaçlarının nedenlerini sorgulamak yerine onlara bir kulp biçmek her zaman kolayımıza gelirdi.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gerçek dostluk zaman ve mekân tanımazdı. İnsan yıllar sonra bile son görüşmenin üzerinden bir gün bile geçmediği duygusuna kapılırdı.
“Elimden geleni yaptım, Stephen,” dedi adam yere çömelerek. “Ne yazık ki insanların çoğu yaşamlarının değerini ancak sona yaklaşırken anlarlar. Ivır zıvır yüzünden yakınıp dururlar. Her zaman mutsuzdurlar. Refah peşinde koşar, doymak bilmezler. Ceplerini şişirdikten sonra da başkaları yaşamdan daha çok şey koparmayı başardı diye sızlanırlar. Gerçek değerleri göremezler. Yaşanan her gün bir armağandır ancak bunu fark edebilenler sayılıdır. Fark edemedikleri için mutluluklarını ayaklarının altına alıp çiğnerler. Aynen senin yaptığın gibi, Stephen.”
Evet, dünyayı ilgilendiren şeyler bunlar işte, diye düşündü adam. İnsanlar yaşamlarındaki boşlukları bunlarla dolduruyorlar. Başkalarının özel hikâyeleriyle. Gün geliyor kendi yaşamlarının hiç yaşanmadan bittiğini fark ediyorlar.
Bırakıp gitmekten hepimiz nasıl da korkuyoruz.