Mehtap Nergiz
@Mnnergizz
Lisans
14 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
“Sonra baktım, ağlayacak tek bir omuz kalmamış. Bende koydum başımı kendi dizlerime, doya doya ağladım.”
Cahit Sıtkı Tarancı
Reklam
Özlemek, bazen yolda gördüğün bir çiçekte bazen bir tarihte karşına çıkar. Özlemek ne geçmişte ne gelecekte kalan bir duygu. Özlemek hep anda kalan, kalbinin duvarında asılı duran bir tablo gibi.
Gözyaşım akıp bir okyanus oluştursa da ben arkandan hep eksik ağlamışım gibi hissedeceğim.
Öfkelerini etkin olmayan şekillerde ifade edenler sonunda, öfkelenmeye hiç cesaret edemeyenler kadar acı çekeceklerdir.
