Erdal Turgut

Erdal Turgut
@Modernerermis
Aşkı tanıdığında .Yaratıcıyı da tanırsın ..
Beklemek..
Ela biraz merakla “ Bana evlenme mi teklif ediyorsun ? Diye sordu . Evet dedi . Ancak .. Sana verebilecek pek bişeyim yok.! Sen varsın ya işte … ( Bir beraberliğe adımın en sade ve ulvi cevabı bu olsa gerek)
Sayfa 79 - Otonom yayıncılık- Arnold
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Prangalı bizler ..
Doğan bir güneşle doğdu kundaktaki biz.. Yetişti sırasıyla bir çınar misali dünyada . Bazen andı tanrıyı , bezende yok sayarak saydırdı çoğu küfürü.. Uyudu kalktı . Dağa merak saldı , göğe uzanmayı hayal etti , denizdeki suyun ihtişamını bir o kadar .. Kopardı bazen daldaki gülü , bezende yemiş tutan ağaçtan bir meyvayı .. İmrendi uçan kuşa , ve firavundan gelen güce az biraz .. Aklıyla yürüdü yolunu .. Bir çok menzile vardı bitap halde . Yaş aldı giderken her kopan takvimden yapraktan nasibini alarak .. İhtirası oldu , kuvvetle muhtemel, fanilik tası.. Her bir ağızdan ismi söylendi , kasabalardan destanlara .. Ülvi sandı murdar bedeni . Aklı , yitirdi zamanla kendini .. Yeter dedi .! Çok bile dayandım .. Ben tek başıma mücadele için yetersizim der gibi .. Kesti hafızayı , durdu prangalı biz bir ağaç dibinde .. Yılların sirayet ettiği kalenderliği , bir karahindindiba gibi uçtu habersiz .. Gönül dile geldi bir sağanak yağmur misali .. Yok saydın beni ey insan .! Aklın var diye beni görmedin hiç bir vakit .! Bilmez misin ona ömür biçili .. Ben ise , ölümsüz bir yaşam suyuyum.. Ben olmadan yol yürürsün , lakin hakikat menziline erişmen imkansız .! Ben de varım diye direttim aslını sorarsan .. Bazen açan güneşten , bazen her yeni uyandığın günde muhteva ederek . Umursamadın beni ey insan .! Prangaya sardın beni yıllarca .. Oysa ben ile yaşam mümkün idi , yediğin yemişte haz.! Kokladığın çiçekte ben vardım . Görmedin biçare insan .! Sen ey insan .! Sen ! Kör eyledin gönül gözünü .. Aklın, seni köprüden geçirir lakin yaşamaya hükmü yoktur.! Sevgi bende vardır , mutluluk benim içimde .. Sen kundakta iken , haber gelmişti oysa bana .. Bilesin muteber bir can eyledi dünyayı.. Ne muştular sermiştim gideceğin yollarda .. Prangaya sardın ya beni , bir o kadar da kara çarşaflara
Düşünce
desturr
Kaybedişin zaferini kutluyor vicdanım ..Tasavvur ettikçe , ne kadar da zülümle gitmişim sana ey gönül .. Ülfet ettiklerim birer beddua gibi sirayet etmiş riyakarlıkları . Hakkın sabrı geniş diye , telkin ediyorum lakin ne çare .. Yara derin diye , kapılayım mı olumsuzluğa yahut katlanayım mı sana ey gönül .. Kim Altın testi ile su taşımız barınağına bilmez misin .! Hüzün yoldaşımız idrak et gayrı ey gönül ..Mecal kalmamışken, sen de yüklenme metruk halime .. Hakim görüyor halimizi . Vardır adalet mahkemesi er yada geç bir vakitte ey gönül .. Sardıkça seni, tuzlanma haline . Hasır altı, binlerce dert keder yüklü bu dünyada .. Güzel bak az biraz ey gönül .. Meddet umma faniden .! Kız gücen lakin, tevafuk eyleme bana benzeyene .. Hep ordan düşmedik mi kör kuyulara ey gönül .. Razı ol gayrı , yalnızlık en kalender deva ikimize . Kara etme , yenilmek zamanı değil ey gönül .. Sebat edelim bu gece .. Destur iste olgundan . Himmet edelim ilahi yazgımızdan .. Dirhemle almadık ki şu üryan bedeni ey gönül .. Aç gönül gözünü . Bak önce göğe sonra akan dereye .. Sahipsiz mi sanırsın bu kainatı .. Cahil bilme beni ey gönül .! Aldandık belki de fakat hikmet vardır diye düşündüm kendimce .. Toprak atılmadı ya daha üstümüze ey gönül . Koklayalım açan ilk çiçeği beraber .. Dinleyelim , bülbülden çok serçeden çile feryadını .. Abit sanma , her secdeye kapananı .! Beşer yanıltır tek mabedde kalanı.. Ezgisi var, zahir olan insanı . Kokla evvel avuçlarını .! İyilik kokmalı ibadetten daha mühimi .. Rabbin ihtiyacı yok , ona tapınman ile kuranı .! Aldatma kendini inzivaya çektim diye kendini ..Tüm canlılardan sorumludur taşıdığın merhamet libasini.. Kuldan bekleme rızık ile sevgi tutamını .. Ulu ortadır divanda seni bekleyeni .. Yalın ayak bak şu dağılmış halime.. Merhamet et kendi kul haline
Düşünce
Humma..
Ateşli bir şekilde savunulan görüşler asla iyi bir temele dayanmayan görüşlerdir..
Alıntı