Insanlara merhametli olmamız, tanrının merhametinin bir eseridir. Enkaz altında kalan bir çocuğa karşı hissettiklerimiz , Tanrının dünyada olup bitene kaygısız kalmadığının en büyük göstergesidir. Allahın yeryüzüne inerek o çocuğu enkazdan kurtaracağını beklemek beyhude. Ama o çocuğun kurtarılması gerektiğine ilişkin içimize yetiştirdiği tanrısal ifade ve arzuyu harekete geçirerek bu onuru insana tattırmak isteyen bir tanrı var. Kısaca enkaz altında kalan birine yardım etme irademiz harekete geçtiği an , tanrının olaya müdahale ettiği andır.