Modern toplum düzen, delileri, sakatları olduğu kadar yaşlılarıda görünmez kıldı. Ayak altında dolanmamaları, hayatın akışında bir sekteye yol açmamaları icap eden, bu sebeble de mümkünse buharlaşan, silikleşen unsurlara dönüştüler. Bir yük, bir ayak bağı, yavaşlatan bir kaygı unsuru. Oysa mesela deliler, bize ortalama bir aklın sağladığı imkanları hatırlatarak yada yaşlılar , geldik gidiyoruz ana fikrini canlı tutarak, şu dünyada yitip gitmemize, batıp kalmamıza mâni olan yardımcılardı.Onlarla kurduğumuz her temas biza ya sabır, ya şükür, ya fikir ama her halükarda bir kalp canlılığı olarak geri dönmekteydi.