“Peki senin zayıflığın ne? Herkesin bir zayıflığı vardır, değil mi?”
“Sen.”
Kalbim deli gibi atıyor ve o bakmaya devam ettikçe midem daha da ağzıma geliyor. “Ben sadece bir insanım.”
"Sen benim insanımsın.”
“Hayatında diğerlerinden farklı olarak, ben seni dinliyorum. Seni görüyorum. Arzularını, karanlığını. Bana söylediklerini ve hala söylemeye korktuğun şeyleri duyuyorum. Seni kendinden daha iyi tanıyorum çünkü hiçbir şeyi kaçırmamak için her küçük ayrıntıyı izliyorum. Seni hiç kimseyi önemsemediğim kadar önemsiyorum.”