Kafasını kaldırdı derin bir nefes çekti içine. Aldığı nefes az geliyor gibiydi. Ortam boğuklaşmış alnında boncuk boncuk terlemelere neden olmuştu. Siyah kısa sayılabilecek saçları da tel tek ıslak bir şekilde alnına dökülüyordu.
Yerinde huzursuzca kıpırdandı. Gerginlikten omuz kasları sertleşmiş çenesi kasılmıştı. Lise ve üniversite hayatında verdiği tüm emekler boşa olabilirdi. Bir disiplin kuruluna çıkmak, özellikle de böyle bir konuda sinirlerini tekrar yükseltiyordu. Sinir krizi anlarında doğru yönetemediği öfkesi kriz geçirmesine ve ortalığın anasını ağlatmasına neden olmuştu.
🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂🎂
Uzun ve kıvrık kirpiklerinin ucunda göz yaşları titreyerek baktı kendisine. Böyle bakınca içi gidiyordu ama yine her şeyi yakıp yıkan öfkesi mantığının ve kalbinin sesini dinlemesini engelledi.
"Bana sormadan böyle bir şeyi nasıl yaparsın!" dedi, yüksek desibeli ve tonlaması ile bu soru değil bir azardı.
Uzun kirpikler gözyaşını aralarında açılan duygusal boşluğa bıraktı. Her zaman arkasında olan bir adamdı o, ona sormadan yapmamalıydı. Böyle bir tepki vereceğini bilse yapmazdı ki..
Öfke vücudunu ele geçirirken o duyguyla nasıl baş edeceğini bilemiyordu aslında. Nabzı kulaklarında atıyor yanakları kızarıyor yerinde durmadan adımlıyor hareketleniyordu. Karşısındaki kadını kırmak en son isteyeceği şeydi, bilinç altında bile derinliklere ittiği mantığının cılız sesini oradan duyuordu.
"Sana kaç kere söyledim, benden habersiz konuşma dedim onunla!"
"Ama o senin annen..!"
"Değil! Kaç kere söyledim sana!" diye isyan etti. Değildi işte, biyolojik annesi olması hiçbir şey ifade etmiyordu ki.
"Kadın yalvardı bana! Sadece seni bir kere görmek istiyor." dedi genç kız çaresizce. Kirpikleri gözyaşlarını daha fazla tutamamış patır patır akmaya başlamışlardı. Elleri yanaklarının