Mon
@Monica_a
•21
•Kitap arşivim
Şu anda okuduğu kitap
Süre Değil, His HatırlanırPsikoloji
Bazıları ile bir ömür geçirirsin ama bir anını bile hatırlamazsın, bazıları ile hayatı sadece bir an paylaşırsın ama ömür boyu unutmazsın çünkü kalplerde iz bırakan geçirilen zaman değil, takınılan tavır ve tutumlardır.
Bu ülkede hâlâ “eğitim” ile “öğretim” arasındaki farkın anlaşılmaması, yaşadığımız acı olayların en temel sebeplerinden biridir.
Okullarda verilen şeyin adı çoğunlukla öğretimdir. Yani bilgi yüklemesi… Matematik, fizik, kimya, Türkçe… Peki ya eğitim? Yani karakter, ahlak, vicdan, saygı, merhamet, adab-ı muaşeret?
İşte orası büyük bir boşluk.
Bugün bir çocuğun babası emniyet müdürü, annesi öğretmen olabilir. Ama bu, o çocuğun “eğitimli” olduğu anlamına gelmez. Çünkü eğitim sadece aile mesleğiyle değil; değerlerle, rol modelle, sistemle ve kültürle inşa edilir.
Biz ne yaptık?
Çocukları bir yarış atına çevirdik.
“Sınav kazansın, doktor olsun, mühendis olsun…” dedik.
Sonuç?
Meslek sahibi ama insan olamamış bireyler…
Vicdanı eksik doktorlar, sorumluluğu zayıf mühendisler, öfkesini yönetemeyen öğretmenler…
Çünkü biz “insan yetiştirmeyi” ikinci plana attık.
Eskiden karnelerde sadece ders notu yoktu.
Davranış notu vardı.
Temizlik, düzen, arkadaş ilişkisi, saygı…
Şimdi ise sadece başarı alkışlanıyor.
Ahlaklı olmak?
Ya “saflık” olarak görülüyor ya da dışlanma sebebi oluyor.
Oysa bir toplumun geleceğini belirleyen şey, sadece zeki bireyler değil; karakterli bireylerdir.
Eğer biz hâlâ eğitimi, öğretim zannederek yol almaya devam edersek;
daha çok “başarılı ama tehlikeli” insanlar üretiriz.